Recensie | Beyond The Edge (Jip Strijbos)

Waarom? Dat is de vraag die het meeste bij me op kwam bij het kijken van Beyond The Edge. De allereerste scène van de film is ongeloofwaardig, dom en rommelig en de film weet, op een bijna knappe manier, dit tenenkrommende niveau de hele film vol te houden. Het debacle begint met de bizarre keuze om de Engels sprekende Russische acteurs te dubben met absurd amateuristisch klinkende voice overs…in het Engels. Wat er overblijft als je door deze nasynchronisatie heen prikt? Een enorm slechte, rommelige en domme film die op geen enkel moment weet te overtuigen. Lees hieronder de recensie van de film Beyond The Edge door Jip Strijbos.

Titel: Beyond The Edge (originele titel: Za Granyu Realnosti)
Regisseur: Aleksandr Boguslavskiy
Cast: Miloš Biković, Lyubov Aksyonova, Antonio Banderas
Scenario: Aleksandr Boguslavskiy, Francesco Cinquemani
Genre: Fantasy/actie
Speelduur: 101 minuten
Releasedatum: 1 maart 2018

Recensie Beyond The Edge

Beyond The Edge gaat over Michael, een verslaafde gokker die al zijn geld verliest in een casino. Zijn plan? Een groep mensen met superkrachten opzoeken (die er blijkbaar, zonder uitleg of achtergrond verhaal, gewoon zijn) om deze te strikken om zo zijn geld terug te winnen. Dit zou best een interessante basis kunnen vormen voor een film, zoals bijvoorbeeld ook op de cover staat: ‘Inception meets Oceans Eleven’. Dit is echter een van de meest flagrante leugens die ik ooit op een cover heb zien staan. De film vind zichzelf overduidelijk erg slim en ingewikkeld, maar is dom en onsamenhangend. De film zou al een stuk verder komen als deze haar eigen frivoliteit zou omarmen en zichzelf niet zo serieus nam. Je verwacht van Gerard Joling ook geen hoogstaande ingewikkelde muziek. Blijf bij jezelf.

Een film wordt in mijn ogen altijd verdeeld in de 4 W’s: Wie, Wat, Waar en Waarom. Een goede film weet al deze vragen te beantwoorden, maar ook als slechts 1 of 2 van de elementen goed zijn uitgewerkt kan de kwaliteit hoog liggen. Laten we de 4 W’s van Beyond The Edge bespreken.

Wie

Geen flauw idee. Het begint met het hoofdpersonage Michael, die de kijker totaal niet leert kennen. Het enige wat naar voren komt is het feit dat Michael gokverslaafd is en zijn geld terug wil. Verder niets. En ik herhaal: dit is de hoofdpersoon van het verhaal. Dan komen we bij de rest van het team. Ieder personage wordt extreem kort voorgesteld door middel van een voice-over die heel kort vertelt wat de achtergrond is van het team en wat de beweegreden zou kunnen zijn dat ze Michael zouden helpen. De achtergrondverhalen zijn extreem oppervlakkig. In Beyond The Edge wordt gezegd dat het vinden en werven van dit team niet makkelijk zal zijn, en dat is precies wat het vervolgens wel is. Alle personages krijgen na hun korte introductie geen enkel moment om hun persoonlijkheid te uiten. Er zijn geen gesprekken of gedragingen die meer diepte geven aan de karakters. Dit alles zorgt ervoor dat het gewoonweg niet boeit wat er met de personages gebeurt, waardoor alle spanning uit het verhaal valt. Iedereen is er simpelweg gewoon, en voegt niets toe aan het narratief. Dit zorgt er ook voor dat latere ‘emotionele’ scènes totaal niet aankomen en volledig onverdiend aanvoelen.

Wat

Een groep mensen met superkrachten die veel geld willen gaan winnen in een casino. That’s it. De film wijdt totaal niet uit op het feit dat er mensen met superkrachten zijn (zijn zij de enigen? Is het bekend dat ze bestaan? Waar komen de krachten vandaan? Om maar wat vragen te noemen). Beyond The Edge vind zichzelf bijzonder pienter, maar niets is minder waar. Het ‘masterplan’ waar de groep mee op komt te proppen is zo belachelijk simpel, dat je de hele tijd met de vraag kampt of er niet een plan B is waar je nog niks van weet. Ik denk dat de antwoord op deze vraag vanzelf spreekt: nee. Er is echter ook nog een totaal over gecompliceerd zij-verhaal waar geen touw aan vast te knopen valt en waarin Antonio Banderas wat door zijn teksten mompelt. Iets met deuren en het onderbewustzijn van mensen waar je in kan als je bewusteloos bent. Duidelijker kan ik, en de film, het niet voor je maken. Dit hele zij-verhaal is één groot excuus om de CGI in overdrive te knallen.

Beyond The Edge recensie

Waar

Denk aan Basin City in Sin City (2005), Nieuw-Zeeland als backdrop in The Lord Of The Rings (2001-2003) of New York City in Taxi Driver (1976). De plekken waar deze films zich afspelen zijn onvergetelijk en verbonden met het verhaal, en zo zijn er nog velen te noemen. Al is het niet voor elke film een belangrijk punt, maar kan zeker bijdragen aan de sfeer en algeheel gevoel in een film. Waar Beyond The Edge zich afspeelt? Geen idee. In het begin van de film is er ineens een neergestort vliegtuig in de wildernis wat ook een casino van een oude vriend van Michael is. Dit past totaal niet in het verhaal of bij de rest van de film, maar de makers vonden het er vast wel tof uitzien. De rest van de film had zich letterlijk overal ter wereld kunnen afspelen.

Waarom

Dan nog het grootste struikelblok: waarom? Stop me als je het antwoord al hebt gehoord: geen idee. Michael verliest geld en wil dit terug winnen met het team, dat is duidelijk. Maar waarom het team met hem mee wil werken is een raadsel. Bij de introducties wordt er zelfs bij Eric, de ‘rich kid’, verteld dat geld hem niet zal overhalen. Wat dat dan wel doet wordt niet duidelijk gemaakt. Het geld dat Tony nodig heeft om zijn zoontje op een school te krijgen? Meteen vergeten en geen aandacht meer aan gegeven. En zo gaat het maar door. Daarnaast is er ook een kunstmatig tijdslimiet aan het plan gekoppeld wat niet wordt verklaard. Er komt spannend in beeld hoeveel dagen het team nog heeft zonder enige toelichting.

Naast deze vier simpele vragen die totaal niet beantwoord kunnen worden, hebben we het nog niet eens gehad over het meest storende aspect van Beyond The Edge: het geluid. Het is echt een bizarre, onverklaarbare keuze geweest om de Engels sprekende Russische acteurs alsnog te dubben met Engelse voice actors. Misschien was het minder een probleem geweest als deze voice actors ook maar enigszins capabel waren, maar dit is zeker niet het geval. Elke vorm van emotie mist totaal in elk dialoog en op sommige momenten wordt totaal de verkeerde intonatie gebruikt. Het is van begin tot einde oprecht verschrikkelijk om aan te horen en gunt te kijker geen moment om ook maar te poging te wagen de film serieus te nemen. Daarnaast is de muziek ook compleet niet toepasselijk en extreem storend. Ik had het idee dat een koter met Windows Movie Maker er wat nummers onder had geslingerd zonder er echt bij na te denken. Ook de sound editing en mixing is amateuristisch. Ik heb bijna de hele film met de afstandsbediening in de hand gezeten om het volume continue aan te passen. Dialogen zijn te zacht, achtergrondgeluiden vaak te hard en wanneer de muziek komt denk je ineens in het midden van een club te staan op zaterdagavond. De hele film voelt meer als een schoolproject dan een volwaardige film.

Als bedorven kers op de drollentaart komt dan nog het einde. Ik had niet gedacht dat ik me na een vermoeiende pijnlijke zit nog teleurgesteld kon voelen door het einde, maar here we are. Zonder het te verklappen; een einde wat echt totaal nergens op slaat. Is er dan helemaal niets goed aan de film? Jawel, de CGI is best oké. Meer heb ik niet voor je. Ik ben de flauwste niet. Ik kan zeker genieten van pulp en een slechte film op zijn tijd. Er is bijna elke film wel een element te vinden wat je aanspreekt. In Beyond The Edge heb ik niets gevonden. Voor de dappere zielen die toch een poging willen wagen heb ik een tip: doe het jezelf niet aan.

★☆☆☆☆

Jip Strijbos