Recensie | Dismembered (Martijn Pijnenburg)

Naast schrikeffecten staan horrorfilms ook een beetje bekend om de hoeveelheid bloed en ingewanden die er soms over het scherm vliegen. Waar sommige kijkers dit verwerpelijk vinden zijn er ook mensen die er juist volop van genieten (guilty!). Het kan voor hen soms niet bloederig genoeg zijn. Er werden op een gegeven moment zelfs films gemaakt waarbij het geheel om de ‘gore’ leek te draaien. Ondanks dat dit soort titels vrij zeldzaam zijn is er onlangs in België weer een film gemaakt die in deze categorie past, namelijk Dismembered.

Titel: Dismembered
Regisseur:
Rob Ceus, Inge Vanleene
Cast: Steven Daemers, Kurt De Meuter, Tim Dedobbelaere, Lieve Deneckere
Scenario: Rob Ceus, Inge Vanleene
Genre: Horror
Speelduur:
23 min
Release:
13 februari

Waar sommige mensen slashers en dergelijken afdoen als ”gewoon een excuus om zoveel mogelijk bloed te laten zien” zijn er films die ook daadwerkelijk deze insteek hebben. Zo bestaan er enkele beruchte Japanse titels welke geheel lijken te draaien om een bloederig tafereel. Een voorbeeld hiervan is Guinea Pig 2, waarin we iemand simpelweg gedrogeerd en in stukken gezaagd zien worden. Dat klinkt wellicht oppervlakkig (en is het eigenlijk ook), maar scheelt de doelgroep voor dit soort ongein wel een hoop tijd. Want hiermee hoeven ze zichzelf niet eerst door een geforceerd verhaal te worstelen en kunnen ze vrijwel direct genieten van de vunzigheid die ze graag zien.

Het grootste deel van dit soort ”martelp0rn0” is naar mijn weten in Japan geproduceerd, maar onlangs kwam ik erachter dat zulke films ook dichterbij huis gemaakt worden, namelijk door niemand minder dan Rob Ceus. Dit is een Vlaamse filmmaker die zich voornamelijk focust op bloederige praktische effecten. Zo maakte hij de bizarre korte film Slime en verzorgde de special effects voor Bride Zombie (als je die laatste overigens nog niet gezien hebt, doe dat dan hier).

Naast zombiefilm Zombies from Sector 9 heeft Ceus de afgelopen jaren ook gewerkt aan een reeks ”gore” films. In navolging van het vorig jaar verschenen The Writer is er nu dus een project verschenen genaamd Dismembered. Hierin zien we een man die na het verlies van zijn gezin wanhopig opzoek is naar een manier om ze terug te krijgen. Waar je in eerste instantie nog medelijden voor hem voelt is dat al snel weer verdwenen wanneer je ziet dat hij als psychiater gaat werken. Dit omdat je als kijker direct doorhebt dat er een schimmig plan achter deze keuze zit. Zo krijgt de cliënt die door de hoofdpersoon behandelt wordt geen fatsoenlijke behandeling, maar direct een vaag medicijn voorgeschreven. Het doel hierachter lijkt te zijn om de arme man zo te beïnvloeden dat hij zijn ledematen vrijwillig wilt afstaan…

In tegenstelling tot The Writer bevat Dismembered naast gore ook de nodige humor. Met name de scene waarin de eerdergenoemde cliënt al hallucinerend naar huis loopt is leuk gedaan. Het laat tevens zien dat Ceus naast een liefde voor gore ook over een gevoel voor humor bezit en instaat is om absurdistische situaties op een succesvolle manier te realiseren.

Qua scenario stelt Dismembered verder niet zoveel voor, maar zoals je waarschijnlijk al doorhad draait de film daar ook niet echt om. Je ziet vooral de aanloop naar een bloederige finale. Deze laatste steekt op technisch gebied overigens knap in elkaar. Waar het voor mij een beetje teveel van het goede was zullen liefhebbers van dit subgenre hier ongetwijfeld van genieten.

Ondanks dat het niet helemaal mijn type film is heeft Rob Ceus met Dismembered weer een sterke prestatie neergezet. Liefhebbers van dit soort films moeten hem zeker eens bekijken. Ikzelf kijk echter meer uit naar Zombies from Sector 9, het andere project waar Ceus mee bezig is.

★★★☆☆

Martijn Pijnenburg

Als je een gesigneerd exemplaar van Dismembered wilt bestellen, dan kun je daarvoor contact opnemen met Rob Cues.