Recensie | Return To Eden (Martijn Pijnenburg)

Documentairemaker Marijn Poels creëerde in 2017 veel ophef met zijn documentaire The Uncertainty Has Settled, waarin hij mensen aan het woord liet die sceptisch waren over klimaatverandering. In het onlangs verschenen Return To Eden gaat hij in gesprek met mensen die wel degelijk geloven dat er problemen op dat gebied zijn, maar hier op een geheel eigen wijze mee omgaan. Lees hier de recensie van Return To Eden.

Titel: Return To Eden, It’s All about Coming Home
Regisseur: 
Marijn Poels
Cast: Maddie Akkermans, Paul Hawken, Allan Savory
Genre: Documentaire
Speelduur:
104 min
Release:
17 september 2020

Return To Eden

Het zal niemand ontgaan zijn dat het klimaat tegenwoordig een veelbesproken thema is. Zelf probeer ik er echter zo min mogelijk inhoudelijke uitspraken over te doen, omdat ik er naar mijn idee te weinig kennis van heb. Wel krijg ik soms het gevoel dat veel maatregelen die er tegen worden ondernomen hun doel voorbij schieten. Begrijp me niet verkeerd, regels zullen waarschijnlijk nodig zijn. Het valt me alleen op dat er vooral dingen worden opgelegd, in plaats van dat men openstaat voor innovatieve oplossingen. In Return To Eden krijgt dit laatste echter wél een podium.

Return to Eden

De docu trapt af met een tuinder die haar gewassen verbouwd op een soortgelijke manier als dat een bos functioneert. Vervolgens gaan we naar Ecoloog Allan Savory die niet alleen een geheel eigen kijk op het klimaatprobleem heeft, maar ook benoemd dat nog geen enkele wetenschapper heeft kunnen aantonen dat hij ongelijk heeft. Volgens hem is het probleem niet zozeer veehouderij, maar de manier waarop deze wordt ingezet.

Naast mensen die de natuur als vriend gebruiken, is er ook ruimte voor een ondernemer die het tegenovergestelde doet. Het Nederlandse Plantlab gebruikt moderne technologie om vanuit een loods groenten en fruit te verbouwen, zonder dat daar ook maar een beetje zonlicht aan te pas komt. Het groeiproces komt hier tot stand doormiddel van kunstmatig licht. Een ander thema dat veel in de documentaire terugkomt is droogte. Dit is voor veel boeren een ramp, omdat hierdoor zowel verbouwen als koeien laten grazen bemoeilijkt wordt. Toch komen er meerdere mensen aan bod die hier een oplossing voor gevonden hebben.

Visueel is Return To Eden verrassend sterk. Je wordt als kijker tussen de gesprekken door regelmatig getrakteerd op mooie shots van natuurgebieden. Ook grote steden komen voorbij, dat voor een mooi contrast zorgt.

Return to Eden Marijn Poels

Samenzwering

Naast de partijen die zich actief inzetten voor duurzaamheid komt er ook iemand aan het woord die een wereldwijde samenzwering op het spoor denkt te zijn. Ondanks dat deze persoon haar verhaal wel enigszins kan onderbouwen, ligt het niet in lijn met de rest van de geïnterviewden. Waar de rest spreekt over oplossingen is dit eerder een speculatie over samenzweringen. Persoonlijk ben ik er niet per definitie op tegen om zo iemand aan het woord te laten, al vrees ik dat sommige kijkers de gehele documentaire hierdoor zullen afdoen als ”complothysterie”. Terwijl deze voor het overgrote deel gewoon serieuze ondernemers aan het woord laat. Dit zou dan overigens voor een deel te danken zijn aan de bekrompenheid van zulke kijkers, maar toch.

Ik kan verder nog wel inhoudelijk ingaan op de partijen die in de documentaire aan bod komen, maar het beste is natuurlijk om Return To Eden zelf te gaan bekijken. Als jij interesse hebt in het klimaat en/of openstaat voor mensen die met een frisse kijk naar dingen kijken, dan zou ik deze docu zeker een kans geven.

Return To Eden is een interessante én vooral inspirerende documentaire waarin simpele oplossingen voor complexe problemen getoond worden. Het idee dat er – onlangs de huidige ellende en verdeeldheid – toch nog van alles mogelijk is, kan je als kijker weer hoop voor de toekomst geven. Bij interesse kun je de documentaire hier gratis bekijken.

★★★★☆

Martijn Pijnenburg