Blog | Een blik in het leven van Gilmore Girls (Immy Verdonschot)

Ze zijn terug: de Gilmore Girls! Na maar liefst zeven seizoenen verdwenen ze van de buis, maar ongeveer een jaar geleden maakten bedenkers Amy Sherman-Palladino en Daniel Palladino en Netflix bekend dat er toch echt nog een vervolg zou komen. En afgelopen vrijdag om 12.00 uur was het dan zover: vier afleveringen/films van 90 minuten. Ik kon natuurlijk niet wachten en had ze alle vier binnen 24 uur bekeken. Voor wie ze nog wel (deels) moet zien: rustig maar, ik zal geen spoilers vertellen. 

De vier seizoenen
A Year in the Life is opgebouwd uit vier afleveringen/films van ieder ongeveer 90 minuten. Iedere film richt zich op een bepaald seizoen: een greep uit het leven tijdens dat seizoen. In tegenstelling tot de serie betekent dit dus dat niet alles elkaar exact opvolgt, maar dat het soms erg van de hak op de tak springt. Je vliegt door de tijdlijn en bent meer een toeschouwer uit sommige momenten van het seizoen van de meiden. Wanneer je de afleveringen de eerste keer kijkt, zal je dan ook merken dat je af en toe het gevoel hebt iets te missen omdat het – geheel in Gilmore-stijl – en erg vlot tempo heeft.

Doe het rustig aan

Ik heb de serie meteen achter elkaar gekeken. Binnen 24 uur had ik alle vier de afleveringen gezien, maar ik denk dat het precies zo is als Amy (Sherman-Palladino) aangaf: het is beter wanneer je de tijd ervoor neemt. Natuurlijk kon ik niet wachten, maar inmiddels ben ik gewoon weer opnieuw begonnen. De eerste aflevering heb ik inmiddels dus twee keer gezien, en iedere week wil ik de volgende bekijken. Ik denk namelijk dat het verhaal dan beter overkomt. Precies om de hierboven aangegeven reden dat je een glimp krijgt uit de levens van de Gilmore-vrouwen van dat moment. Door zelf meer de tijd te nemen per seizoen, verwacht ik dat het verhaal beter overkomt en het de serie iets meer rust geeft.

Winter
Dan is het tijd voor de inhoud! Ik wil niet al te veel weggeven, dus ik hou het spoilervrij. Echter kan ik wel enkele dingen benoemen uit de verhaallijn die inmiddels bekend zouden moeten zijn op basis van de eerste aflevering. Zo is meteen duidelijk dat Rory een succesvol journalist is, maar als freelancer. Tegenwoordig betekent dat dat je in principe nergens zeker van bent. Zo heeft ze overal bij vrienden dozen staan met haar spullen erin en heeft ze net haar appartement opgezegd: Rory heeft dus geen huis en ‘zwerft’ als het ware van baan(mogelijkheid) tot baan(mogelijkheid). Daarnaast wordt natuurlijk stil gestaan bij het grote verlies: Edward Herrmann. Hij speelde Rory’s opa, Richard, en kwam op 31 december 2014 te overlijden. Zoals al naar buiten was gebracht, is Richard in de serie ook overleden en maakt de uitvaart deel uit van de eerste aflevering. Dit is tevens het aanknopingspunt van de verhaallijn van Emily, Rory’s oma, die nu weduwe is en voor het eerst in vijftig jaar op zichzelf is. Zij zal dus opnieuw invulling aan haar leven moeten geven, terwijl ze tevens een hoop verdriet moet verwerken. Dan heb je natuurlijk nog – in mijn ogen – het middelpunt van de serie: Lorelai. Zij gaat door een soort midlife-crisis en heeft vooral twijfels over haar leven tot dan toe, wat naar voren komt in haar relatie maar ook op de werkvloer.15293502_1443823405635463_1789537293_oMet name de verhaallijnen van Lorelai en Emily vind ik goed aangepakt. Het zijn logische stappen en vragen die ze stellen en het is heerlijk om hen weer in hun bekende rol terug te zien. Het is echt alsof ze nooit weg zijn geweest. Bij Rory heb ik dat wat minder, maar dat is waarschijnlijk omdat ik haar verhaallijnen nooit het meest interessant heb gevonden. Zelfs nu – ik scheel slechts een paar jaar met Rory en bevind me ongeveer in dezelfde levensfase – kan ik me alsnog niet in haar keuzes vinden. Ook omdat haar leven voor mijn gevoel het meest chaotisch is en daarom af en toe wat lastig te volgen was vanwege sprongen in de tijd en van locatie naar locatie. Dit neemt echter niet weg dat ik in haar verhaallijn wel de ‘maatschappijkritische noot’ kan vinden: namelijk het snelle leven van een dertiger die over en nergens leeft, geen houvast, maar in ieder geval het meeste uit het leven wil halen.

De Stars Hollow-familie
Alle fans weten echter dat het niet alleen de personages van de serie zijn die de serie maken, maar juist ook de plaats Stars Hollow zelf en de daarbij behorende inwoners. Je ziet dan ook geweldig veel bekende gezichten terugkomen en ik kan me vrijwel in alle verhaallijnen vinden. Niet alleen is het heerlijk om het gekibbel van de town meetings weer te horen, maar het dorpje bedekt in sneeuw en het huis van Lorelai en Luke in kerstsfeer ziet er weer betoverend uit. Van Kirk, Michel en Babette tot aan Lane en Paris: lang niet iedereen heeft evenveel tekst, maar aan twee regels heb je al genoeg om de personages weer tot leven te voelen komen en je thuis te voelen in Stars Hollow.

De laatste vier woorden
Rustig maar, ook dit ga ik niet spoilen. En iedereen die dat wel doet, is een ‘buttfaced miscreant’ zoals de buttons zo leuk stellen. Amy heeft al aangegeven dat ze vanaf het begin wist wat de laatste woorden van de serie zouden zijn. Aangezien zij echter niet betrokken was bij het laatste seizoen, zijn deze woorden nooit uitgesproken. Ik kan iedere Gilmore Girls-fan vertellen dat wanneer je de laatste aflevering kijkt, de spanning alleen maar oploopt. Het laatste half uur zat ik iedere keer de woorden te tellen om te kijken of dat de befaamde woorden zouden zijn. En laat ik het zo zeggen: ze stellen niet teleur.

Zoals in het begin aangegeven, ben ik inmiddels alweer opnieuw begonnen. Zo wil ik de serie kijken zoals Amy het had bedoeld en daarna zal ik een blog schrijven waarin ik dieper in ga op de verhalen en keuzes daarin. Wees dus gewaarschuwd: de volgende blog zal vol staan met spoilers. Voor iedereen die de rest nog voor het eerst moet kijken kan ik zeggen dat er geweldige scènes tussen zitten, als ook hele leuke cameo’s. Oh en voor wie na wil genieten met muziek heeft Entertainment Weekly een Spotify playlist samengesteld, te vinden onder ‘EW.com’ met als titel ‘Gilmore Girls: A Year in the Life’ ;-).

Xoxo,

Immy.