Recensie | On Air (Martijn Pijnenburg)

We zijn allemaal wel bekend met radio-DJ’s die tijdens hun uitzending luisteraars de mogelijkheid geven om deel te nemen aan allerlei flauwe spelletjes. Wat zou er echter gebeuren als er een doordachte psychopaat zou bellen en vervolgens de show op een bizarre manier overneemt? Dat zie je in de film On Air.

Titel: On Air
Regisseur: 
Bastiaan Rook
Cast: Sytse Faber, Peter Lusse, Anwar Lachman, Poal Cairo
Scenario: Martijn Daamen
Genre:
Thriller
Speelduur: 15 min
Release: 30 mei 2019 in de bioscoop

Een tijdje geleden startte filmmaker en acteur Bastiaan Rook een crowdfundingscampagne voor zijn project On Air. Deze film zou gaan over een lager aan wal geraakte radio-DJ die tijdens een uitzending gestalkt wordt door een psychopaat. Daarbij zou acteur Peter Lusse meedoen, die bekend is van enkele Nederlandse komedieseries. Het klonk best interessant, maar een leuk idee betekent helaas niet altijd dat het ook een goede film gaat worden. Al is er natuurlijk maar één manier om erachter te komen of een film goed is. En hiermee bedoel ik niet de IMDB rating checken.

On Air

De film begon met enkele mooie shots die mij wel bevielen. Men had mijn aandacht en dat is voor een ADD-figuur als ik best wel een prestatie. Daarbij hing er een fijn sfeertje dat hintte naar een spannend verhaal. Vervolgens werden de personages geïntroduceerd. Ik vond Syste Faber erg overtuigend als de alcoholistische radio-DJ Brian en het was ook leuk om Peter Lusse na al die jaren weer eens terug te zien.

Dan volgt hetgeen waar de film om draait, namelijk het spelletje tussen Brian en de gestoorde beller. Het concept hierachter is niet nieuw. Ook in andere Nederlandse films zoals Nederhorror Kirsten en Quiz van Dick Maas zagen we mensen gestalkt worden door een ogenschijnlijk vreemde die desondanks opvallend veel van hen weet. In On Air zijn er echter twee dingen anders. Ten eerste verloopt alles live via een radio-uitzending. Daarnaast is er, in tegenstelling tot die twee andere films, een extra persoon aanwezig. In de ruimte ertegenover zit namelijk de door Anwar Lachman gespeelde collega Mo die met alle creepy telefoontjes kan meeluisteren. Het feit dat het slachtoffer dit keer gezelschap heeft maar wel als enige het slachtoffer is, vond ik persoonlijk een verfrissend concept.

Al is er naar mijn mening een duidelijk minpuntje, namelijk dat het vanaf dat moment allemaal veel te snel gaat. De dingen welke gebeuren zijn misschien wel interessant, maar het lijkt alleen alsof de voorruitspoelknop aanstaat. Ook is de film te abrupt weer afgelopen. Wat mij betreft jammer, want ik had nog wel meer van Brian en zijn stalker willen zien (en horen natuurlijk).

Petitie

On Air is een interessant project dat veel te bieden heeft: goede acteurs, mooi camerawerk, prima regie en een fijn sfeertje. Het is alleen jammer dat de film ongeveer halverwege teveel vaart maakt en naar mijn mening ook wat te kort is. Ik ben zeker geen voorstander van al die petities die ze tegenwoordig starten, maar als ik er zelf een moest beginnen dan zou ik de makers van deze films onder druk zetten om de speelduur te verdubbelen 😉

On Air 3FM

★★★☆☆

 

Martijn Pijnenburg